Hayal tramvayları

Koltuğumda oturduğumda dışarıda görebildiğim köşedeki benzinci, geçen arabalar ve anayolun karşı tarafına yapılmış çok katlı iş plazaları. Kocaman beton yığınları arasında yeşili sadece bahçelere dikilmiş ağaçlarda görebiliyorum. Öyle korular, parklar yaşamımızda yer almıyor, çevremizde Londra’nın Hydepark’ını veya Newyork’un Centralpark’ını hayal etmiyorum ama nefes alacak güzelliklere de ihtiyacımız var.

Pencerelerde kuşlar artık kadrolu hayvanlardan oldu, vicdanlı davranıp onlara yem vermek onları sadece bağımlı hale getiriyor. Koltuğa oturduğum anda kumrular, sığırcıklar ve serçeler gelip panjurlara yerleşiyorlar. Kumrular en cüretkâr olanları, camın önüne gelip oradan bana bakıyorlar. İster istemez koltuğun yanına koyduğum kavanozu elime alıp camı açıyorum. Kumru, iki adım ötemde kaçmadan sabırla avucumdaki yemleri cam kenarındaki mermere koymamı bekliyor. Onu tedirgin etmemek için ben de ona hiç bakmıyorum, işimi bitirip sessizce camı kapatıyorum. Kumru da hiç beklemeden hemen yemlerin yanına geliyor ve rahat hareketlerle yemeye başlıyor. Onu serçeler ve sığırcıklar takip ediyor.

Beton yığınları arasında kuşlarla birlikte yaşamaya çalışıyoruz. Hayallerim gelirimle sınırlı, davranışlarım zaten belli, beklentilerim ise hiç yok. Koltukta oturup kahvemi yudumlayıp dışarıya bakıyor, arada bir şeyler çiziktiriyorum. Sizinle şimdi paylaşacağım şiir o mübarek berjerde otururken ortaya çıktı, gözüm açık mıydı yoksa arada uyukluyor muydum inanın hiç hatırlamıyorum.

ballıkaya 060

 

Hayal Tramvayları

Pencerenin önünde

Karanlığa dalgın bakarken

Nereden geldiğini anlayamadığım

Yumuşacık bir müzik

Doluyor kulaklarıma

İncelikle dokunmuş nağmeler

Sevgiyle işliyor yüreğime

Gözlerimi usulca kapatıyorum

Duygularım oralarda bir yerlerde

Sevinçle oynaşıyor

Farkındayım

 

Akıyor bu sihirli melodi

Küçük bir dere misali

Zihnimin yeşillikleri arasında

Sanki ruhum tazeleniyor

Taze kesilmiş çimen kokuları

Burnumun en derinlerinde

 

Nasıl olduysa

Berrak soğuk bir suyun içindeyim

O ürpertiyi hissediyorum parmaklarımın arasında

Kuşlar cıvıldıyor duyuyorum

Güneşi göstermeyen ağaçların

Rüzgârla oynaşan yaprakları arasında

Balıklar geçiveriyor aceleyle

Küçük köpüklerle çağıldayan suda

Ayaklarımın biraz uzağından

 

Sevimsiz bir korna sesi ile

Kaybediyorum tüm her şeyi

Söyleyin ateş böcekleri

Ben göremedim karanlıkta

Hayal tramvayları

Hiç geçti mi buralardan

 

Reklamlar

2 comments

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s